PANI Z PRZEDSZKOLA. Reżyser chyba też dopiero w przedszkolu...
Na plakatach reklamowych stało: "Komedia, jakiej nie było!" I rzeczywiście nie było. Właściwie nie wiem, o czym jest ten film i czy autor przypadkiem nie zamierzał pobudzić nas do płaczu, a nie do śmiechu. To bardziej dramat niż komedia, a wskutek pomieszania gatunków w rodzaju filmu kostiumowego, groteski, slapsticku, niemego kina i dramatu psychologicznego - zbiór kadrów bez charakteru. Fatalny scenariusz, plama na zawodowym życiorysie aktorów, zmarnowane pieniądze. Jedyną mocną stroną „Pani…” jest tło przedstawionych, miernie zresztą interesujących wydarzeń, a mianowicie epoka PRL-u. Została odmalowana wiernie, z dbałością o szczegóły. Natomiast sama Pani z Przedszkola, jedna z centralnych postaci tego filmidła, z pewnością nie zasługuje na bycie bohaterką tytułową. Ten film nie jest o niej, a gdyby nawet był, to nie byłoby czym się zachwycać. Postać mdła jak budyń bez cukru, a gra aktorska letnia, zniechęcająca niczym wystygły rosół. Gniot: Pani z przedszkola (...